آقای نوستالژی - مطالب هــــــذیـــــان هـا

هذیان ها (28)

سه شنبه 9 خرداد 1396



بالین من هرشب، از خواب تو رنگین

بالین عطرآگین، رنگین ترین بالین  

هر نیمه شب پیدا، هر صبح پنهانی

بسیار خوشحالم، بسیارتر غمگین!

***

آن روز در تقویم، روز بزرگی بود

آن پیچ تاریخی!،شبگاه فروردین!

با خنده گفتی: من؟... ((شیرین بی فرهاد!))

گفتم که: خوشوقتم!... ((فرهاد بی شیرین!))

گفتی: منم پایین، اما تو بالایی

یا پر زدن آموز، یا لحظه ای بنشین!

خندیدی و گفتم، گفتی و خندیدم

بسیار شبها رفت، از آن شب زرین...

***

... القصه این دنیا، صد زیر و بم دارد

اصل جدایی ها، یک اصل بنیادین!

دستت گرفتم تا بالاترین باشی

حالا تو بالایی، من مانده ام پایین!

از قصه پرواز، سهم من اینها شد

آن ماشه بی رحم، این پیکر خونین

با بالهایی نرم، در بستر احساس

فتح تو رویا بود، در جنگ فولادین

رویای سبزم را، از ریشه خشکیدند

آه از چراغ سرخ، از سایه سنگین

یک عمر با این راز، تنها سفر کردم

یک عمر پنهانی، یک عمر پاورچین...



                                                                                          آبان 95







هذیانها (27)

چهارشنبه 12 خرداد 1395




آن روزهای گر گرفته از آتش عشق

آن شامهای تا همیشه مانده به یاد

یادش به خیر باد!

 

در شامهای خلوت بی انتهای تو

جز من کسی نبود

درد آشنای کهنه هر ماجرای تو

جز من کسی نبود

من بودم و ...

شراب صدای تو و ...

ستاره و ...

ماه!

یاد از تو شاهزاده

                       ــــ‌ روزگاری که؛

سنگ صبور خسته یک لا قبای تو!

جز من کسی نبود

 

آن روزهای گر گرفته از آتش عشق

آن شامهای تا همیشه مانده به یاد

وقتی تو با من از همه چیز...

وقتی تو با من از همه کس...

وقتی تو با من از طلوع صبح امید

وقتی تو با من از غم سرد غروب میگفتی

... آه! ای عزیز!

چه خوب میگفتی!


***

آن شامهای تا همیشه مانده به یاد

دیگر گذشت و به اصرار برنگشت

شب پرسه های نشئه بیدار برنگشت...

 

اکنون به شب نه شاهزاده،

نه شعر،

اکنون به شب نشانی از ستاره و ماه نیست

اکنون به شب نه واژه ای،

نه آتش عشق،

اکنون به شب نه شرابی

نه خاطره ای...

((دیگر مرا به خلوت خاص تو راه نیست))


 اردیبهشت 95

---------------------------------------------------------------------------

سطر آخر وام گرفته از شعر حمید مصدق و این هذیان عاشقانه تقدیم به روح شاعرانه او ...







هذیان ها (26)

دوشنبه 23 شهریور 1394




معبد چشم تو درگیر بلا شد آخر

دستم از دست تو قدیس رها شد آخر


یاد محراب دو ابروی تو... افسوس! افسوس!

از نمازی که به اهمال، قضا شد آخر


((آخرین جرعه این جام تهی)) ریخت به خاک

و نصیب همه کس جز من و ما شد آخر


(( دردلم بود که بی دوست نباشم هرگز))

چه کنم راه من از دوست جدا شد آخر


((دیدی آن قهقهه کبک خرامان)) ای دوست

که اسیر قفس فاصله ها شد آخر؟


((سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض))

آه! از جشن بزرگی که عزا شد آخر


(( بس بگشتم که بپرسم سبب درد فراق))

کنج میخانه مرا راه گشا شد آخر


((نغز گفت آن بت ترسابچه باده پرست))

ای بسا شاه که بی دوست گدا شد آخر




شهریور 94
با تشکر از دخالت آقایان حافظ و فریدون مشیری!







هذیان ها (25)

یکشنبه 23 فروردین 1394




شور زندگی با تو... آه! لذتی دارد

سرسپردگی با تو... آه! لذتی دارد

 

از شروع یک مصرع تا غزل بنا کردن

شاعرانگی با تو... آه! لذتی دارد

 

((کهنه)) رنگ میبازد، در قبال ((نو)) اما

بوی کهنگی با تو ... آه! لذتی دارد

 

تا همیشه میتابی، ای طلوع بی تکرار

جاودانگی با تو... آه! لذتی دارد

 

((قهوه)) ایِ چشمت را بی درنگ مینوشم

رفع خستگی با تو... آه! لذتی دارد

 

پا به پای من باش و هرچه را بگیر از من

پابرهنگی با تو... آه! لذتی دارد

 

ای خوشا کنار تو ((فتنه)) ای به پا کردن

حصر خانگی با تو... آه! لذتی دارد

 


                                                                                      فروردین 94






هذیان ها (24)

چهارشنبه 29 مرداد 1393



میان شامگاهی مست،

از عطر تو آکنده؛

شکوفا میشوم از نو

کنار آن دو چشم روشن معجز

حضور شاخسار سبز دستانت

عبورم میدهد از این چراغ تا ابد قرمز

فقط یکبار...

یک شب...

ساعتی...

یک دم...

به شعر من بگو: آری!

به این رویا مگو: هرگز!




                                                                             مرداد 93






هذیان ها (23)

دوشنبه 13 مرداد 1393




ما همقدم با هم، ولی با هر قدم با هم

یک گام از هم دورتر گشتیم!

ما اعتبار هفت نسل پشت خود را

زیر قدمهامان،

بی وقفه میکشتیم!


آری گنه کردیم!

ما دست در دستان هم

ــ اما

با قلبهایی مبتلا بر خویش

فردای رویاگونه هم را تبه کردیم

ما دست در دستان هم آری!

بر قامت روزان خوش، رخت سیه کردیم


ما بستگان بسته بر پرهای هم زنجیر

ما خاندان خستگان مانده در راهیم

افسوس! پوسیدیم،

پژمردیم،

مردیم،

با خنجر خونین همخونان خود در پشت

افسوس! پوسیدیم،

پژمردیم،

اما...

آیا چه کس ما را به جز ما کشت؟!

***
                                                                       مرداد 93                                          






هذیان ها (22) ــ شب نشینی من و حافظ!

دوشنبه 5 اسفند 1392



فاش میگویم و از گفته خود دلشادم
ناقص العقلم و از هر دو جهان آزادم!

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
چه بگویم ز کجا من به کجا افتادم!

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود
مادر من به غلط در دل ایران زادم!

سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض
همه را روز جوانی به _ سه جفت صد _ دادم!

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
((که به چشمان خیال انگیزش معتادم!))

کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت
ماه خوابید و نتابید شب میلادم!

تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
در میخانه ببستند، مبارک بادم!

میخورد خون دلم مردمک دیده سزاست
که به خون کردن دل بر همه کس استادم!

پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک
((زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم!))

                                                                                  اسفند 93






هذیان ها (21)

سه شنبه 24 دی 1392




دهان شکـوفه میـدهـد، ترانه میشود صدا

بـه نام کوچکـت اگر، شبی صدا زنـم تـو را


از ابـتـدای رفـتـنـت، بـه انـتـها رسـیـده ام

چه میشود اگـر شبی، بخوانی ام از ابـتدا


اذان عشق را بـگو، دوباره سجـده میکنـم

کـه شـد تـمام فـصلها، نـماز دیـدنـت قـضا


مـرا بـه حـج واجبـت، دوباره رخصـتی بـده

کـه آرزوی مـن شـده، طـواف خانـه شما!


هـوای ابـری دی و دو چـشـم آفـتـابی ات

نگاه کن مـرا ز نـو، طـلـوع کـن در ایـن هوا


رها شدی ز دستم و شدم شبیه کودکی

بـه جستـجوی مادرش میان کوچه ها رها


دوبـاره بـا تـو رفـتــن و دوبـاره بـا تـو آمـدن

جوانی ام سر آمـد و نیامـد ایـن دوباره ها


کلاغ قصه ها منـم کـه میزنـم بـه هر در و

بـه خانـه ات نمـیـرسم در انـتـهای مـاجرا



                                                                                  دی ماه 92







هذیان ها (20)

شنبه 8 تیر 1392




سرزمـینـم اگـه باشی، پایـتـخـت مـن چشاته

و سـرود مـلی مــن اون طـنـیـن خـنـده هـاته


چه تماشایی و گرمه شهـر تاریخی دستهات

آخ قـدم زنی میچسبـه تـو خیابـونـهای رگهات


میشه عمـری لابلای جنگل مـوی تـو سر کرد

زیر سایبـون پلکات لم داد و خستـگی در کرد


منـو راه بـده بـه قـلبـت بی تـو آواره مـیـمـونم

بذار بـرگـردم دوبـاره مـن غـربـتی بـه خونـه م


تـوی چـلـه زمـسـتــون تـن تــو اردیـبــهـشـتـه

حافـظ انـگار غـزلـهاشـو بـرای تـو میـنــوشـتـه


کوه شونـه های امنـت، منـو میـبـره بـه قـصه

سرمـو میذارم اونـجا، خودشو میـکشه غـصه


بی تو با هرکس و هرجا غم غربت تو صدامه 

با تو هرکجا کـه باشـم سرزمین مـن باهامه


                                                 ***
                                                                               اسفند 90



نظرات


هذیان ها (19)

چهارشنبه 20 دی 1391




چه بی عبورن این روزها

نه غم میره نه یار میاد

تا کی باید گفت و شنید

بزک نمیـر بهار میاد!


بزک حقیقتو بـدون

دروغ و مغلطه بسه

کمبزه هم اگر بیاد

یکیش به تو نمیرسه


بزک بـه جـای برکـت

بـلا از آسمـون میـاد

چهار تا فصل ما رو باش

خزون میره خزون میاد!


گرسنـه ای و شیـرتـو

با وعده هاشون میدوشن

برهنه هستی و اونها

پوست تنت رو میپوشن


هر دفعه با یه وعده ای

سختی ها رو سر میکنی

هر دفعه این دروغها رو

میگن و باور میکنی


اینجا تو نقاشیاشم

درخت و برگ و بار نیست

سر بذار آسوده بمیر

اینجا بهار به کار نیست


بزک بمیر بهاری نیست

کمبزه و خیاری نیست

بمیر اگرچه میدونم

مرگتم اختیاری نیست


بزک بمیر که زندگیت

تو هاون آب کوبوندنه

مرگ حقیقی بهتر از

دروغی زنده موندنه


بعد تو بعدیای تو

مثل تو بازیچه باد

کف میزنن هرکی بگه:

بزک نمیر بهار میاد!


                                      ***
                                                           زمستان 90



نظرات




تعداد کل صفحات : 3 1 2 3