آقای نوستالژی - مطالب خرداد 1394

بر جوجه های غم زده، سنگ ستم مزن...

چهارشنبه 6 خرداد 1394



یکی از بزرگترین نقاط ضعـف من در مواجهه با کودکانی کـه به هر دلیـل پدر یا مادرشون رو در کنار

خودشون نـدارن آشکار میشه. جایی کـه بـر خلاف خیـلی از مواقـع نمیتونـم بـه اندازه ای کـه لازم

هست محکـم باشم و دچار حالـت بسیار تلخی میشم کـه گاهی ساعتـها طول میکشه تا از این

حس و حال برگـردم. احساس میکنـم کسی کـه از دوران کودکی بـدون هر دو و یا یکی از والدین

خودش رشد میکنـه نـه یک انسان طبیعی بلکـه یک فلـج روحی هست! انسانی کـه حتی اگر در

زندگی به بالاترین مدارج هم برسه باز خلائی بزرگ در درونش هست که سالها دست و پا زدنش

برای پر کردن این خلاء اگر راه به ترکستان نبره راه به جای بهتری هم نخواهد برد...



ادامـه مطـلب