آقای نوستالژی - مطالب فروردین 1393

شعار زندگی من!

یکشنبه 31 فروردین 1393



وقتی بـه هر دلیل رابـطه دوستانـه من با کسی بـه پایان میـرسه یک اتفاق خیلی مهـم و یک اتفاق نه

چندان مهم رخ میده:

اتفاق نه چندان مهم اینکه؛ من کسی رو از دست دادم کـه دیگه لازم نیست بهش فکر کنم چون صدها

نفر بهتر از او و یا دستکم شبیه به او در شعاع یک کیلومتری من پیدا میشن!

اتفاق خیلی مهم اینکه؛ او کسی رو از دست داده که هرگز شبیه بهش رو در سرتاسر دنیا پیدا نخواهد

کرد!

***
از چهارده سالگی تا بـه امروز این شعار من بوده و احتمالا بر طبق عادت تا آخر عمـر همچنان شعار من

باقی خواهد ماند. جالب اینکه حتی یکبار هم خلافش بهم ثابت نشده!


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

پ ن: سعی کنیـد این شعار زنـدگی شما نباشه چون بسیار خودخواهانـه و غیر منطقی ست! اگر هم

کار از کار گذشت و این شعار رو انتـخاب و مـدام برای دیگران تکرار کردیـد جای نگرانی نیـست. نهایتش

این هست، وقـتی کـه خلافش ثابـت میـشه با حفـظ غـرور و خونـسردی باز هـم میاییـد و با پررویی در

وبلاگتـون مینویسیـد: (( جالب اینـکه حتی یکبار هـم خلافش بهم ثابت نشده! ))






نگیرد مرا جذبه مهر و ماهت ...

جمعه 29 فروردین 1393



یکی از بهترین خبـرهای ابتدای امسال منتفی شدن سفر ناخواسته حج بود. حتی تصور رفتن

به اونـجا حال و هـوای خوشاینـدی برام ایـجاد نمیکرد. احساس میکنـم خیـلی بچه تر از اونی

هستم کـه بتونـم حدود دو هفـته از همسر و فرزنـدم دور باشم و احساس دلتـنگی نکنـم. از

طرفی نمیتونستـم خودم رو قانع کنم کـه به دست بوسی یک دیکتاتور برم. خواه اون دیکتاتور

زمینی باشه و خواه آسمانی...






حافظ

چهارشنبه 27 فروردین 1393



دیدی آن قهقهه کبـک خرامان حافظ

که ز سرپنجه شاهین قضا غافل بود


 دلم میخواست در یک اقدام سبکسرانه این بیت رو روی بدنم خالکوبی میکردم!






تفریح

دوشنبه 25 فروردین 1393



امروز در جایی خوندم که حضرت فرمودند: ((بزرگترین تفریح، کار است!))

***

... و احساس کردم این میتونه مهر تاییدی باشه بر بزرگواری و ساده زیستی من! چرا که همیشه

به حداقل لذتهایی مثل خواب قانع بودم و تفریحات بزرگ رو به دیگران سپردم!






زندگی مشترک

شنبه 23 فروردین 1393



این روزها مدام با آدمهایی برخورد میکنـم کـه از زندگی مشترک خودشون گلایه دارن. اما من نمیفهمم

که این همه نق زدن برای چیه! بـه نظر من همه چیز با کمی صبر درست خواهد شد و زندگی مشترک

در بدبینانه ترین حالت فقط سی سال اولش سخته! چرا کـه نتایج تحقیـقات من نشون میـده در هشتاد

درصد موارد بعد از گذشت سه دهه از زنـدگی مشتـرک بالاخره یکی از زوجین از دنیا میره! نکته امیدوار

کننده اینـکه اگر شما کمی خوش شانس باشید ممکنـه همسر شما در دهه دوم غـزل خداحافظی رو

بـخونـه و اگر خیلی خوش شانس باشـید حتی احتـمال داره در همـون دهـه اول همـسرتون رو بـه خاک

بسپارید!... البـته در این میان مسئله کوچکی هـم وجود داره کـه نمیشه ازش غافل شد؛ اینکه ممکنه

همسرتون از شما خوش شانس تر باشه!!






... و غم لشکر می انگیزد!

سه شنبه 19 فروردین 1393



چاره دیگری نیست! نمیشه زانو بغل گرفت و مغلـوب این لشکر شد. همچنان بر طبل بی عاری

میکوبم، نقاب خنده بـه صورت میزنـم و پشت خاطره ها سنگر میگیرم. این آخرین راه چاره برای

پادشاهی ست کـه تـمام ژنرالهای خودش رو از دست داده و فقـط یـک مشت سرباز صفر و زیر

صفر براش باقی موندن!


--------------------------------------------------------------------------------------------------------
پ ن: جهانا ملال از تو دارم / ملالی که آغاز و پایان ندارد...(نادرپور)






با کوله بار روزهای مرده خویش

یکشنبه 17 فروردین 1393




سفر به اصفهان همراه با تمامی اعضای خانواده... حضور در شهری که خانه توست...لحظه

تحویل سال... احساس آرامش و امنیت!


زندگی بـه شکل مسخره ای عبـرت آموز و یا شایـد بـه شکل عبـرت آموزی مسخره ست!...

پسرک روزگاری که در کنار خانواده بود، تنهایی رو ترجیح میـداد و بی توجه بـه اونها در داخل

اتاق خودش زنـدگی میـکرد امـا حالا مـردیـست کـه در معـدود فرصتـهای بودن در کـنار اونـها

احساس آرامش میکنه.  

پسرک روزهایی رو که انقدر بـه تو نزدیـک بود کـه گرمای نفسهات بـه صورتـش میخورد رو به

آسانی بـه باد سپـرد امـا حالا مردیـست کـه حتی با حضـور در شهـری کـه فقـط خانه تو در

اونجاست احساس امنیـت میکنـه... حتی اگر بـه تکرار سناریوی یک دهه گذشتـه اینبار هم

فرصـت دیدار مهیا نشده باشه باز هم برای او اهمیتی نـداره. همین کـه میدونـه امسال رو

در کنار تمامی اعضای خانواده اش، اون هـم در شهری کـه تو در هواش نـفـس میکشی نو

کرده با خودش فـکر میکنه که سال 93 برای او سال خوش یمنی خواهد بود!


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پ ن 1: جزای آنکه نگفتیم شکر روز وصال/ شب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال... (سعدی)

پ ن 2: نصف جهان؟!... نه... اونجا تمام جهانه!