آقای نوستالژی - هبوط در آتش!

هبوط در آتش!

پنجشنبه 20 اردیبهشت 1397



نمیشه روز و شب هم به این فکر کرد و غصه خورد که چرا جبر جغرافیایی و جبر زمانی توامان لطف خودشون رو شامل حال ما کردند! تا سرنوشت ما این باشه که زندگی رو در این کشور و در این برهه از تاریخ از سر بگذرونیم. فکر میکنم بر روی کره زمین به نسبت کل جمعیتی که داره، انسان های کمی وجود دارند که از بخت و اقبال بلندشون درست در مکان و زمان مناسبی شانس زندگی بهشون داده میشه و خب باید واقعیت رو پذیرفت.  بله! ما جزو اون اقلیت نبودیم. 

اغلب ما میدونیم که وضعیت کلی این سرزمین بالاخره طی سالهای پیش رو تغییر خواهد کرد اما تو فرض کن نه ده سال آینده، تو فرض کن نه پنج سال آینده، تو فرض کن همین فردا شرایط برای این سرزمین تغییر پیدا کنه. اونچه مسلم هست باز هم سالهایی که قاعدتا میتونست بهترین سالهای عمر بسیاری از شهروندان این سرزمین باشه باز نخواهند گشت. سرنوشت این بود در برهه ای زندگی کنیم که بعدها چراغ راه آیندگان خواهد بود، من باب اینکه یکبار دیگر منبعی بسیار مناسب برای قضاوت در مورد حکومت های مذهبی و ایدئولوژیک در دست باشه.

باشد که آیندگان با فراموش نکردن و عبرت گرفتن از این دوران، لااقل موجبات شادی روح ما را فراهم آورند. آمین!