آقای نوستالژی - هذیان ها (29)

هذیان ها (29)

یکشنبه 26 فروردین 1397



آرامش سست قصری بلورینم 
فریاد خاموش یک بغض سنگینم

اندوه جانکاهی ست، پشت نقاب من
آنجا که میخندم، بسیار غمگینم

از انتهای شب تا ابتدای صبح
تشییع یک رویاست بر دوش بالینم

از روشنای صبح تا منتهای شب
در حین بیداری، کابوس میبینم

دنیا به من آموخت ایثار افسانه ست
مرهم سرابی بود، ای زخم دیرینم

هرکس گمان کردم، سنگ صبوری هست
سنگی دگر میزد، بر بال خونینم

با عقل بازی کن، احساس بازنده ست
باید رها باشم از رسم و آیینم

در خویشتن بودم، با خویش خوش بودم
من را کجا بردی رویای شیرینم؟

تا کس نیابد راه، بر دنج این خلوت
اینبار دور خویش، دیوار میچینم


 
                                                دی ماه 96